മനുഷ്യപര്‍വ്വം


വെറും കയ്യോടെ പുറപ്പെട്ടു പോയവര്‍ 
വന്മലകള്‍ ചുമന്ന് തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ 
അനുനിമിഷം ഉദിച്ചുയരുന്നുണ്ട് 
അനന്തവിസ്മയങ്ങളില്‍ 
അഗ്നിജന്മനക്ഷത്രങ്ങള്‍ .
അമരനാവാനുള്ള  
മനുഷ്യമഹത്വം മനസ്സിലാക്കിയവ 
ഭൂമിയുടെ ആകര്‍ഷണവലയത്തില്‍  
ഒരു മനുഷ്യയൌവ്വനത്തിനു കൊതിച്ച്      
അനവരതമലയുന്നു.

അസുരനാവാനുള്ള     
മനസ്സിന്‍ ജഡത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞവ
മനുഷ്യഭൂമികയെ ഭയന്ന്             
ഒരജ്ഞാത ക്ഷീരപഥം തേടി
പ്രകാശവേഗത്തിലകലുന്നു. 

പ്രപഞ്ചസമേതം 
വളര്‍ന്നു വലുതാകുന്നുണ്ട്,
മനുഷ്യത്വത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള
ഭൂമിയുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടേയും
പ്രാര്‍ഥനാകിരണങ്ങള്‍ .


    

6 അഭിപ്രായങ്ങള്‍

  1. പ്രപഞ്ചസമേതം
    വളര്‍ന്നു വലുതാകുന്നുണ്ടപ്പോഴും
    മനുഷ്യത്വത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള
    ഭൂമിയുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടേയും
    പ്രാര്‍ഥനാകിരണങ്ങള്‍ .

    കൊള്ളാം, വരികൾ നന്നായി.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. വെറും കയ്യോടെ പുറപ്പെട്ടു പോയവര്‍
    വന്മലകള്‍ ചുമന്ന് തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ ...

    പലരുടേയും സ്വപ്നം :)

    കവിത നന്നായി!

    ഓഫ്: എന്റെ കുഞ്ഞുമ്മാന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ പേരും മുഹമ്മദ് എന്നാണ് (മണി) ആറങ്ങോട്ട് കര എഴുമങ്ങാടാണ് താമസം. അവരെ അറിയുമോ?

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. ഭൂമിയുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടേയും
    പ്രാര്‍ഥനാകിരണങ്ങള്‍...മനുസ്യത്വത്തിനു വേണ്ടിത്തന്നെയാണ്. നന്നായി വരികൾ!

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  4. ശാസ്ത്രം ജയിക്കും മനുഷ്യര്‍ തോല്‍ക്കും ..:)

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  5. വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു കവിതകള്‍ ...

    ആശംസകളോടെ,

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ